Zespół Szkół Elektronicznych w Radomiu to jedna z młodszychPierwsza siedziba "Elektronika" placówek oświatowych na terenie miasta, istniejąca od 1967 roku. Jej korzeni należy szukać w zasłużonym dla szkolnictwa Technikum Mechanicznym, które było pierwszą siedzibą placówki. Pierwszym dyrektorem tych szkół został mgr inż. Tadeusz Ornatowski. Od 1 września 1968 roku Kierownictwo Szkół Telekomunikacyjnych przejął inż. Tadeusz Gula. Jako zastępca dyrektora Technikum Mechanicznego był współtwórcą nowej szkoły, swoją działalnością doprowadził do powstania nowoczesnej placówki oświatowej z bardzo wysokim poziomem nauczania. Rozpoczęto budowę nowego obiektu szkolnego. Wicedyrektorem do spraw technicznych zostaje mgr inż. Wojciech Madej.

W dniu 24 VI 1976 roku powołano Komitet Organizacyjny uroczystości otwarcia nowego budynku, nadania szkole imienia oraz wręczenia sztandaru. Głównym celem powstałego komitetu było właściwe przygotowanie największej i najważniejszej uroczystości, jaka się miała odbyć w dniu 10 października 1976 roku. Od dnia 1 września 1976 roku nastąpiła zmiana nazwy placówki na Zespół Szkół Elektronicznych . Na miejsce wicedyrektora Andrzeja Pierzchały powołano mgr Krystynę Bielecką. W dniu 10 października 1976 roku nadano szkole imię „Bohaterów Westerplatte”. Na uroczystość zaproszono przedstawicieli władz wojewódzkich, miejskich, partyjnych, oświatowych, bohaterów obrońców Westerplatte, rodziców, nauczycieli oraz uczącą się młodzież. ByłyEgzamin maturalny okolicznościowe przemówienia, nastąpiło wręczenie sztandaru. Specjalnymi gośćmi byli obrońcy polskiej placówki na Westerplatte w 1939 roku. Przybyło ich na uroczystość kilkunastu. Obejrzeli Izbę Pamięci Narodowej utworzoną przez nauczyciela historii, pięknie urządzone sale lekcyjne, pracownie i laboratoria oraz obiekty sportowe. Ogromną zasługę mieli w tym nauczyciele poszczególnych pracowni.

Od 1 09.1979 drugim zastępcą dyrektora został mgr inż. Andrzej Czarnecki – dotychczasowy kierownik warsztatów szkolnych. Od 1.09.1984 nastąpiła zmiana dyrektora szkoły. Na stanowisko to został powołany dr inż. Józef Nogaj. Na pierwsze miejsce wysunął problem komputeryzacji szkoły, znacznie wyprzedzając istniejący wówczas w oświacie stan rzeczy . Z jego inicjatywy powstały kolejne wersje edukacji komputerowej - od SPECTRUM i MERITUM w pracowni elektroniki, poprzez mikrokomputery BOSMAN w pierwszej pracowni informatyki, aż do nowocześnie wyposażonego laboratorium.

31 grudnia 1993 roku był tragiczną datą w historii Zespołu Szkół Elektronicznych. Zmarł nagle ceniony przez młodzież, rodziców, władze i nauczycieli dyr. dr inż. Józef Nogaj. Kierowanie Szkołą na prośbę władz oświatowych przejęła zastępca dyrektora - mgr inż. Janina Woźniak. Po wygranym konkursie od 1 września 1994 roku pełni funkcję Dyrektora Szkoły. Energicznie zabiega o rozpoczęcie budowy nowych warsztatów szkolnych, przeznacza posiadane środki na modernizację pracowni i gabinetów przedmiotowych. Jest lubiana i ceniona przez młodzież i nauczycieli. Nowym zastępcą dyrektora został mgr inż. Tomasz Gębka.

Wycieczka nauczycieli

Przeobrażenia ustrojowe, jakie nastąpiły w Polsce po 1999 roku, wpłynęły na funkcjonowanie naszej Szkoły. Zapotrzebowanie rynku na nowe kierunki gospodarki wolnorynkowej skłoniły Dyrekcję do utworzenia klas o nowych specjalnościach kształcenia oraz rozszerzenia bazy szkoleniowej. Jednocześnie w tym okresie Szkoła została doposażona, powstają kolejne pracownie komputerowe, które mają wpływ na podniesienie standardu kształcenia młodzieży. Zmieniło się też oblicze Szkoły - zwiększyła się baza szkoleniowa, poprawiła się estetyka obiektu:

  • w roku 1999 oddano do użytku budynek warsztatów szkolnych;
  • w 2002 roku do nowoczesnych, estetycznych i funkcjonalnych pomieszczeń w nowym budynku warsztatów szkolnych przeniesiono bibliotekę i czytelnię;
  • adaptowano pomieszczenia w obiekcie warsztatów szkolnych z przeznaczeniem na ośrodek egzaminacyjny nauki zawodu;
  • w roku szkolnym 2005/2006 zaadaptowano sale lekcyjne na pracownie internetowe;  

Czytaj więcej o historii Zespołu Szkół Elektronicznych.